Dark Fellows

Showing posts with label kucing. Show all posts
Showing posts with label kucing. Show all posts

Monday, June 19, 2017

#1427 Me Vs Iftar Chronology

Dah lama tak citer pasal cucu bulu aku tu kan. Kelmarin dulu aku nampak dia kat depan pagar owner dia, tengah lepak tepi jalan. Bila panggil-panggil, dia datang. Mula-mula datang sekerat jalan je, jual mahal. Pastu datang balik... Buat jinak-jinak merpati pulek. Dia tu kucing!
Dah besar panjang dah pun dia. Sekarang ni owner dia dah bagi lepas bebas kat luar dah. Berbulan-bulan duk kurung dia dalam rumah tak bagi keluar. Kalau dah kucing kampung tu mana mau duk terkurung aje. Mesti cari jalan jugak nak keluar. Dah besar ni sebijik macam mak dia dulu... Kat mana la mak dia sekarang ni. Elok ke tuan baru dia layan dia...
Sebelum balik raya ni, aku nak clear semua gambar-gambar makanan iftar untuk bagi ruang kat gambar raya nanti. Cheh macam la aku rajin nak ambik gambar sekarang ni. Ha, ni nak citer baru ni pegi Tesco encik Jack ambik perut lembu frozen. Nak makan perut air asam. Aku ni seumur hidup tak pernah buat. Makan pun tak pernah. Perut dalam mi celup tu ada la makan kekadang. I have no idea cemana perut air asam ni taste like. Pernah tengok rupa perut air asam ni masa kecik-kecik dulu kat kampung time orang buat korban. Tapi lama sangat dah. Punya la nak makan sangat-sangat, boss sendiri yang google resipi perut air asam Azie Kitchen tunjuk kat aku. Hoh. Ini kes berat ni. 11 tahun kawin tak pernah-pernah bagi resipi suruh aku buat. Kalu aku suruh fikir menu, cari resipi pun dia tak buat. Kali ni memang desperate measures lah tu. Nah, aku buat jugak la.... Tanya Iron Chef gitu-gini, siap la jugak. Tapi tak tahu la rasa dia jadi ke tak. Aku suruh tunggu makan kat kampung dia tak nak.
Mi kari pun dia jugak yang request.. Tengahari lagi start masak. Benda-benda camni kan renyah banyak benda nak kena prepare. Mi kari lagi serta condimentnya, perut air asam lagi, nasi untuk Adam lagi... 4 orang, 4 selera. Penat tukang masak I tell you. Kalu masak benda yang boleh prepare in advance takpe. 
Daun pisang ni pun beli kat Tesco haha hilir kan aku. Bancuhan tepung cekodok ada lagi tak habis goreng. Aku modified jadi lepat. Tambah kelapa parut je. Jadi ler tu. Kukus atas penapis santan je pun. Takat aku je nak makan. Boss tak makan kuih kukus-kukus ni.
Henpon aku problem sebelum pegi Europe aritu lagi. Tapi bertahan la sampai ke hari ni. Time dia giler tu, bertabah la. Time ok, ok pulak. Seminggu dua ni henpon aku ni asyik hanged je. Kadang, nak bukak apa-apa media punya la lama duk loading-loading-loading tak sudah. Ikutkan hati, aku malas nak beli-beli henpon baru. (*mana nak cari pompuan purba macam ni?) Malas sebab, aku ni once dah selesa dengan something tu, I do not wish to change and start anew. Aku ni ambik masa untuk sesuaikan diri dengan situasi baru. Begitu jugak dengan henpon baru. Tapi makin lama henpon makin uzur. Henpon S4 aku tu beli tahun 2013 kot. Henpon ni kan, walau tak rosak pun, bila dah lama kita tetap kena, terpaksa tukar baru. Sebabnya yang aku nampak depan mata dan aku experienced sendiri; bila henpon kita dah ketinggalan, processor dia pun dah takleh nak catch up dengan henpon yang terkini/terkemudian. Format media pun depa update selalu, bila komponen henpon dah jauh terkebelakang ni, dia dah takleh nak baca/ takleh nak update dah... Dah tak compatible dengan masa. Itu la yang jadi kat henpon lama aku. Boleh je kalu nak guna lagi. Tapi stress akan lebih bila aku duk di kalangan ramai orang yang ofkosnya, guna henpon yang lagi baru lagi dari henpon aku. Orang lain rilek je duk surfing, aku jugak yang terkial-kial tak dapat line... Sama jugak kesnya macam astro. Kalu umah kau tak pakai astro, masih boleh tengok tv. Tapinya, tv kau kedut seribu la... Habis ditarik coverage kat piring astro orang sebelah. Haaaa camtu la jadi kat henpon aku bila duk dengan orang guna S7.. Suffer aku masa kat Europe aritu.  
Dengan penuh berat hati, aku mengalah ajak boss pegi Seng Q. Mengalah tu sebab boss dah ajak banyak kali pegi beli henpon baru (*kan dah kata mana nak cari pompuan purba tak materialistik macam ni) Tapi aku yang tak nak. Ye lah, selagi boleh guna, guna je lah buat apa nak membazir beli benda ikut nafsu... Itu memang didikan Puan Menteri. Dari kecik memang dah diterapkan jangan nak ikut trend, jangan nak ikut orang. Ikutlah poket sendiri. Dulu.... Aku pernah terfikir, aku ni kalu tiba-tiba ada banyak duit (atau tiba-tiba Allah bagi rezeki jadi jutawan ke), adakah aku ni akan remain frugal atau aku akan berbelanja dengan boros... Now is the time. Nampaknya, I'm still the frugal, primitive one. Thanks to Puan Menteri.
Samsung Free raya kit.
Okay, sebelum ni masa awal-awal S4 aku tu buat hal aku dah riki-riki la dengan Nik Pareh, Menteri Telekomunikasi Dan Pergadgetan kitorang. Dia dah bagi list henpon yang berpotensi sesuai untuk aku with the pros and cons. Dalam list tu ofkos la termasuk P10+ dengan S7... Masa aku riki-riki tu aku belum dikurniakan rezeki oleh Allah Taala. So, aku pendamkan aje la... Takde duit, buat cara takde duit. Tak perlu nak bergolok gadai untuk benda yang makin susut nilai macam ni.
6 bulan berlalu, aku masih pakai henpon purba aku tu. Trust me, aku dah tak jumpa sape-sape yang pakai S4 kat negara ni, sekarang. Now, alhamdulillah ada la rezeki lebih sikit. Bulan ni pun banyak promosi. Aku nak grab peluang ni la... Lagipun aku pikir jugak, andai kata berlaku apa-apa emergency kat tengah hutan Grik tu, apa la aku nak harapkan dari henpon purba aku ni. Wifi Unifi umah yang strong macam Chuck Noris ni pun kadang-kadang henpon aku tingtong jugak. Bateri pun dah kong. Ini bahaya. Aku kena beli baru jugak ni. 

So, hari ni pegi Seng Q la lepas ambik Zaraa sekolah. Sementara nak pegi ambik Adam kul 3.30 sempat lagi ni beli henpon. Boss macam nak suruh aku ambik S7.. Nik Pareh pro P10+... Pening aku. Aku, kalu beli henpon, aku nak cari yang kamera bagus je. Yang lain-lain features and function canggih aku bukan guna pun. So, aku tak aim yang termahal la. Masalahnya, henpon kamera lawa sumer mahal-mahal... Kena ada 3 ribu baru sedap nak bercakap. S7 RM2600+.. Berbelah bagi aku. Kat Seng Q tu sampai salesperson penat ngikut kitorang kejap kat Sambung, kejap kat Huawei.. Last-last, aku ambik Sambung C9 Pro aje... Kalu mengikut Nik Pareh, C9 nih skrin besar, bateri besar tapi processor dia guna yang gred pertengahan. Tapi bila sembang dengan jurujual, dia kata tahap kita ni bukan guna giler-giler... Takde masalah. Aku tengok Puan Rozita Ibrahim Ratu Jamu Malaya tu pun pakai Mate 9 je... Itu citer jutawan, businesswoman yang busy 24 jam... Aku ni takat duk umah guna henpon bukak media sosial jarang-jarang, wasap tu je... Bukan jenis segala hal meeting, client details sumer nak save dalam henpon.... So, I think that should be enough for me.. Beli mahal-mahal tapi guna apps yang sama 2,3 tu je jugak. Bukan nak main game pun.

Antara sebab lain aku ambik C9 nih, sebab dapat free raya kit worth RM350 katanya. Dalam tu ada mini fan, SD/memory card, speaker slash powerbank, selfie stick. Boleh la tu. Ini antara cara aku nak memupuk rasa rendah diri.. Ececeh... Kang pakai S7, S8 asyik nak keluarkan henpon je rasa nak tayang kat orang.. Hahahaha... Kan dah beli yang murah ni, diam-diam sorok sudah. 
Semua gambar kat bawah ni ambik guna henpon baru. Tapi rasa macam takde la lawa sangat pun gambarnya... Tak reti nak guna lagi ke apa. Kalau benda kaler merah, menyala sangat intensiti kaler tu... Kat mana ntah setting colour... Kadang-kadang ok pulak. Sah tak reti guna. Henpon lama tiap kali nak ambik gambar nak kena klik kat mana nak fokus... Yang baru ni auto fokus tapi tak sharp pun? Ahahahaha.... I need more time to get use to this new gadget... 
Esok dah nak balik raya... Panas-panas ni risau nak tinggalkan tanaman. Irigation system aku dah tak berapa menjadi. Kadang keluar, kadang tak keluar air... Tu yang bawak keluar bath tub Zaraa tu... Kang terendam lama dalam air, mati jugak. Kalu habis air dalam tu kering gegaring mati jugak. Haih... Macam tu la kalu mengharap pada sesama makhluk yang ada kekurangan...

Esok balik yay!!!!

Tuesday, May 23, 2017

#1414 Me Vs Surprise Surprise

Selamat Tuesday to all loverlies out there...

Tak habis-habis propa pasal makanan kan. That's the only mutual language we speak baby. Kalu aku citer pasal Hallyu korang blank pulek. Nampak macam mencurah-curah je kan idea tukang tulis cum tukang masak ni kan. Dalam blog hari-hari tulis pasal masak. Hakikatnya, kering!!! Yes, you heard me right. Tukang masak ni nazak dah nak pikir idea menu. Masak tetap kena masak. Time takde idea tu lah yang masak menu repeat tu. Pastu memasing mula la panjang tekak-tekak nak menelan. Can't help it baby.
Minggu lepas buat ayam percik. Bertahun-tahun aku tak kompiden nak buat ayam percik. Sebab tu jarang buat. Nak buat tapi takut tak jadi lah, tak sedap lah, tak lemak lah.. Macam-macam.. Laki aku suka makan ni. Tapi bini dia je malas nak buat. Rasa macam susah je nak buat kasi umph effect tuh. Tapi yang aku perasan, percikan aku makin hari makin improve. Amboi bunyi macam hari-hari buat percik je. 11 tahun kot, baru nak improved.. Kahkahkah.
Dulu, kalu buat percik, mesti ada terkurang atau terlebih rasa. Terlebih rasa serai lah... termentah bawang lah, kuah cair lah, terlebih belacan lah. Tangan aku ni memang femes kalu bab jahanamkan rasa. But slowly and surely I did learn how to deal with the taste. Boleh la uduh-uduh bak kata orang Kelantan. Hidup di negara orang ni kena la belajar buat semua yang digemari sendiri. Nak beli, memang takde la yang descent. Tambah pulak zaman gawat ni semua pun mahal dan makin tak sedap. I just don't know how this Ramadan gonna be like. How the bazaar Ramadan gonna make business. Price is insanely spiking up, with the items getting smaller in size. Perasan kan? 
Ini bubur nasi+daging+kentang+bilis goreng+sawi. Ada lah tu hari-hari yang perut upset. Aiyyarkk.. Dekat-dekat nak posa ni bila ada scene macam ni tak best sangat rasa. Semoga dijauhkan segala sakit demam sepanjang Ramadan. I can't afford another depressing Ramadan. Nauzubillah..
Fruits. This week we overspent on fruits. I am truly happy whenever we overspent on buying fruits. I love fruits and the endless supply of them. Cumanya nak berbelanja macam ni tiap minggu tu mikir banyak kali jugak. Maklumlah negara kita sekarang ni buah import/local mahal bebenor. Nak hidup sihat pun perlu banyak duit. Kalu tak jaga kesihatan pun, perlu duit jugak. Pendek kata, hiduplah cara sihat. Makanlah makanan-makanan yang berkhasiat untuk tubuh badan. Aku kalu seminggu takde buah dalam fridge, rasa down sangat. Makan tak makan tu belakang kira. Feast the eyes first... Buah ni bagi aku, pandang je pun dah jadi ubat. 
Citer pasal buah ni kan... Happy sangat sebab 2 beardik ni dah mula terbuka pintu hati nak merasa buah. Zaraa, baru tahu macam mana rasanya anggur. Ofkos, masa dia baby dulu aku selalu bagi all this healthy stuff. Tapi bila dah besar ni semua pun dia dah tak nak. Sayur ke, buah ke, mana dia nak buh kat mulut. Baru-baru ni aku saje provoke dia pasal buah ni... Dia ni mana la nak kalah dengan Adam... Disumbatnya sebiji anggur dalam mulut dia semata-mata tak nak kalah dengan si abang. Sekali gigit tu agaknya baru tahu oh sedap rupanya rasa anggur ni. Lepas tu duk suruh aku beli anggur la kalu pegi Tesco. At this stage, nak beli jiwa dia kena beli anggur/buah-buah yang seedless. Kalu sekali gigit terkekoh bijik, takutnya dia rasa serik nak makan buah la. 

Si abang pulak, tengah nak makan nangka. Memang happy dia dapat makan nangka. Suka aku tengok anak-anak makan buah. Perjuangan aku selama ni ternyata tidak sia-sia. Walaupun diorang bukannya makan tahap melantak buah, tapi ok lah tu. At least, sepanjang hidup dia, dia tahu buah A ni rasa apa, buah B rasa apa. We need to develop their tastebud. As long as they're willing to try something healthy, I'm a happy Momma! Bukan senang tau. For those yang kenal anak-anak aku secara dekat, you guys know la how picky they are.
Bila dah terbeli banyak buah ni.. Pisang lah yang paling cepat lembik. Memang beli niat nak buat cekodok pun kalu tak habis makan time fresh tu. Zaman jimat cermat ni kita beli Cavendish aje lah. Berangan mahal nak mampos. Lagipun, nak buat cekodok ni pakai pisang apa pun tak kisah. Selalunya beli pisang, kekadang tak sempat buat cekodok dah habis dibedal dulu. Kali ni sebab banyak pilihan buah, pisang ni kurang sambutan la. Aku suka beli pisang selain untuk makan camtu, makan dengan oat atau buat cekodok, aku suka sebab kulit dia sangat bagus untuk buat kompos. I'm back in composting. Hari tu stop kejap tunggu batch lama siap... Bila siap, boleh la start batch baru pulak. Ketagih pulak buat kompos. Ye lah, hari-hari kita bazirkan benda yang bermanfaat.. Padahal, benda tu kalu dikumpul, sangat-sangat berguna (untuk yang minat gardening lah)..
This girl never fail to impress me. Dia ni sangat-sangat suka belajar benda baru, benda lama. Suka nak mencuba buat apa-apa yang biasanya keje orang dewasa yang buat. Abaikan tangga kat belakang dia tu. Banyak projek tertunda kat rumah ni. Malas nak angkut ke sana sini tangga tu lantak situ lah dulu. Nanti aku cari semangat yang hilang... 
It took me 6 colourful years to wipe the tiles clean. OMG sangat kan. Tiles yang kat atas dekat siling tuh. Backsplash tempat masak tu hari-hari pun lap ok. Kang tak cakap bunyi macam pengotor sangat je Blog Diva ni. Tiles atas langit tu (dekat tiub saluran hood dapur tuh nampak tak?) Sejak naik rumah ni, memang tak pernah cuci tiles atas tu.. Rumah taman aku ni memang kat kitchen developer pasang tiles sampai ke siling. Same goes with the bathrooms. Yang tinggi-tinggi langit nuh memang aku tak lap lagi la. Tangga ni pun baru je beli beberapa tahun kebelakangan ni. 6 tahun aku duk pejam mata buat-buat tak nampak discolouration kat tiles dapur atas tu... Nak panjat, memerlukan semangat dan keazaman dan kerajinan yang tinggi. Which I don't have.
Sampai jingga tiles tu. Habuk bersatu dengan kesan minyak aktiviti hebat memasak, dengan kapur dari siling kapur masa renovation dulu. Tutup mata. Tutup muka. Hihihi... Macam mana la boleh turn blind eyes mode kan 6 tahun ni... Tiap tahun berazam nak cuci... Kihkihkih... It happens that this year is the lucky year. Sejenis kegigihan tengah-tengah di puncak langit duk cuci tiles tu teringat nak ambik gambar share kat blog, gigih turun tangga pegi ambik henpon, snap-snap pastu sambung memanjat balik. Nak pengsan naik turun-naik turun tangga ni.. Bertahan saje lah... Sebab maybe 6 tahun lagi lah kalu nak cuci balik hahahaha... 
Tengah berpeluh mengelap di puncak dunia tu, tetiba posmen sampai... Kalut turun tangga sauk jubah dengan tudung serlum keluar ambik parcel.. Owh... Terharu sangat-sangat peminat nombor 1 aku hantar sambal hitam Pahang!!!! Sape kate reader aku tak responsive kannnnn.... Tengkiu tengkiu verrrrrrryyyyyy muuuuccchhhhhh!!!! Terharu sangat-sangat ada yang terbaca coretan aku kat entry aku teringinkan sambal hitam sebelum ni... Kita mintak contact number je... Dia hantar sambal terus. Kita nak bayar, dia tak mau... Masya Allah... Manisnya persahabatan sebegini. Terima kasih wahai sahabat! Baik sangat hamba Allah yang satu ni. Kalu lama tak online, mesti dia tanya khabar aku sihat ke tidak... Terharu ok. Really appreciate it from the bottom of my heart. 

Dah dapat sambal hitam ni, tazzabar nak masak nasik dan-dan tu jugak rasa. Hahahaha... Tiap hari kalu bab masak nasi or masak la apa-apa tu kalu boleh nak postpone sampai keluar ayat padu You tak payah masaklah, jom kita makan kat luar Ahahahahaha... Nak masak nasi tapi ngelap tak setel lagi. Sudahkan jugak la keje-keje yang dah tertangguh 6 tahun tu. Kalu tertangguh lagi, entah berapa tahun pulak la nak tengok siap betul-betul haha.

Again, thanks Jie. Aku makan nasi bertambah. Nyesal tak masak nasi banyak-banyak terus.
Colleague Encik Jack ada kebun harum manis kat Perlis. Jadi dia offer la pauh ni RM28 sekilo.. Ramai la set lecturer pakat order.. Kitorang pun join sama la. Rasanya aku tak pernah makan harum manis sebelum ni. Ni beli pun sebab curious nak tahu apa yang hebat sangat dengan pauh glam ni. Sampai orang boleh korek curi anak pokok harum manis kalu tanam. The verdict? Nothing special. Pada tekak kitorang lah. Rasanya sama macam mangga chokanan tu je. Yes, it is sweet. Tapi takat tu je la rasa dia. Nothing outstanding. Jika diberi pilihan, aku lebih suka mangga epal dengan mas hitam lagi. So, curiosity rest at ease. Lepas ni kalu orang duk sebok hal harum manis lagi, boleh la buat derk je.. Rasa yang biasa-biasa je.. Tak worth pun beli mahal-mahal. Selera aku memang selera murah-murah dan sedap. Buat apa bayar mahal kalu yang murah pun banyak yang sedap. Tu dia nak try musang king pulak. Aku suruh dia beli sepeket untuk dia je. Musang King aku tak suka. Isi tebai nak mampos.. Muak boleh hijau muka makan. Kalu dia nak makan, beli untuk dia dah le.. Aku prefer durian kampung isi nipis tuh... Kalu durian kampung, kalu boleh aku tak nak share. Ngeeeeee.. 
Selain buah, aku jugek akan happy kalu ada stok ikan macam-macam jenis, and fresh meghelip. Susah tau nak dapat ikan fresh, like baru lepas mati. Sedih aku tengok ikan kat pasar. Takleh hidup kalu takde ikan. Boring makan ayam dengan daging. Budak-budak ni asyik ayam je. Ikan ni kalu kena gaya je diorang makan. 
My flower crush. Dah banyak dah kembang dan gugur. Hujan-hujan ni cepat la dia gugur. Sayangnya. Aku tunggu semua bunga gugur pastu nak tebang dah pokok ni before it gets out of hand. Pokok frangipani ni cepat membesar. Kalu dah besar, kayu dia makin keras nak tebang kena cari kapak pulak. Akar pun makin besar nanti dia akan pecahkan konkrit dan jalan tar.. I must stop it before it destroy anything that coming on its way.
Tanam nak tengok dia berbunga. Dah berbunga, boleh la tebang. Hehek. Kesian kan. Habis madu sepah dibuang...

Kelmarin kitorang hantar si Kuning ke pasar satu lagi. Let's hope this time dia memang tak jumpa cari jalan pulang... Trauma aku tiap kali bukak pintu dapur nak buang sampah takut dia ada. Kalu dia berjaya jugak balik ke rumah, memang aku tabik hormat kat dia. Aku yang manusia ni pun, kalu kena tinggal kat pasar tu, nak balik jalan kaki aku mati akal dah nak cross highway kiri kanan tu cemana. Kalu dia balik jugak, dia hantu.

Kelmarin kan... Time nak masukkan dia dalam cage tu... Dia tak nak masuk... Aku kena tolak dia kuat-kuat baru berjaya. Tu pun sebelum sempat aku buh latch, sempat lagi dia nak terkam keluar. Serik kot baru ni kena buang dah... The same procedures jugak.

Sampai je kat pasar, aku bukak pintu cage dia tu, dia tak nak keluar. Masa first time buang aritu aku bukak je pintu cage, dia terus lompat meluru keluar... Sebab dah ada pengalaman kan sebelum ni dia dah tahu kalu bukak cage tu maksudnya dia kena tinggal kat pasar, so dia tak nak keluar la. Aku tonggengkan cage pun dia bertahan dalam tu tak nak bagi jatuh keluar.. Last-last aku kocok-kocok cage, terjatuh keluar la dia.. Terus lari menyorok bawak keta kat carpark situ. Huh... Giler ah kucing ni.. Mati-mati dia nak duk dengan aku ni apa hal.

Dah. Malas dah nak pikir pasal kucing. Bela memang seronok. Nak balik, nak pegi makan angin... Sape nak bagi makan kat dia. Daripada duk buat aniaya kat dia tinggal berminggu-minggu tanpa makanan, let us part ways.

The end.

Monday, January 30, 2017

#1400 Me Vs January Babies

Hellllpppppp!!!!~~~~

Dah berapa kali berapa hari dah aku bukak blog intentionally nak post new entry, (takpun edit 22 posts pasal Euro trip basi aku tuh) tapi harom satu keja pun tak jadi... Terkebil-kebil depan dashboard. Terklik watch drama. Tersedap. Pastu termarathon. Pastu terlupa terus nak update blog... Termiserable bila lah aku nak setel entries puluh-puluh yang aku hutang ramai orang tu... Hahaha matilanak mak pun tak tauuuuuu..

No mood, no mood...

Mood nak berdrama aje siang malam. Seminggu aku tengok 4,5 drama. Super cray-cray! Kena pulak cuti CNY ni aku tak balik. Seminggu yang indah bermarathon tak hengat donia weyyy.... Oh, lupa. Boss IBM ada datang beraya seminggu kat umah aku. Yay!!!! Hahaha... 

Kelmarin jiran aku jemput pegi kenduri kawin anak angkat dia. Nak pegi tempat kenduri tu kena lalu umah tuan Putih ni. Terus disuruhnya aku bawak balik Putih 3 beranak ni umah aku. Sebab Putih asyik attack kucing lain kat umah dia. Kesian Beto sampai nak terkeluar bijik mata dicakarnya... Aku kalu ikutkan memang malas nak ada komitmen dengan anak kucing ni. Tapi tuannya insist suruh aku ambik demi keselamatan kucing lain kat umah dia. Anak tuannya siap hantar dengan cage-cage sekali ke rumah aku. What to say?! Urrrgghhhh.... Terpaksa jugak la bela. Aku je yang tak rela. Adam dengan Zaraa lain la halnya... They're super excited ada anak kucing kat umah.  
Sejak cucu bulus aku ni ada, memang makin bertumbuh la uban aku. Serabut weyy... Si Putih ni asyik cari jalan nak pindahkan anak-anak dia. Pantang tengok pintu stor, pintu almari terbukak. Banyak kali dah dia mengangkut masuk. Pastu aku bawak keluar. Loop. Sindrom mak-mak sangat kan. Sampaikan area leher anak dia ni tak berapa tumbuh dah bulu sebab mak dia duk gonggong sana sini. Tak putus asa pulak tu. Pantang orang terleka sikit, selamatlah dia bawak anak dia masuk. Ada sekali tu aku masuk bilik nak salin baju tetiba dengar bunyi kucing. Terperanjat mak. Hisyh...
OOTD kenduri depan rumah. **Tutup mata.
Bila Bos IBM ada sini, memang berJJCM lah kitorang. Banyak tempat baru jugak yang sempat kitorang try. Ada yang sedap, ada jugak yang kureng. The most obvious thing I found about my food hunt is, never trust a nice, hipster cafe. The food sucks! Kedai huduh, most of the times offers better taste food. Ingat tu.. 
Fish N Chips
Fish N Chips ni aku makan kat kedai ala cafe hipster. Kedainya baru lagi. Bersih dan layanan yang bagus. Tapi makanannya emmm.. Ikannya tak hanyir, tapi salutannya berminyak dan berbau minyak tengik. Sos salad epalnya manis. Kismis dalam salad nampak mcm kismis lama. Sos tartar manis. Sos thousand islandnya pun manis dan pekat kental macam buh tepung jagung. Encik Jack dengan Boss IBM order chicken grill sos bbq, yang sampai sos macam sos cili Maggi tu... Gagal, gagal. Mungkin western food bukan specialty kedai ni.
Masih kedai yang sama, makanan terrible, tapi air sangat generous. Gelas ni portion untuk 2 orang. Memang kalu minum sorang 1 pun boleh kembung perut. Tak sesuai untuk seorang budak minum. Air buah kat kedai ni memang pure. Rasa buahnya. Presentation bagus. But no thanks. No repetition.
Ada satu malam, teman Boss IBM keluar jumpa kawan lama dia. Kitorang tak tahu nak jumpa kat mana kat area Sungai Dua tu. Main terjah aje kedai charkoayteow yang nampak ramai orang. Full house sey.. Sedap sungguh rupanya. Next time cerah harapan nak repeat. See, kedai buruk-buruk, hiasan tak ganas tapi makanan sedapnya aku kasi 5 bintang. Bab kari-kari kitorang memang tak tahu nak nilai how sedap is supposedly sedap. Pada aku, semua kari Penang tak sedap. Tapi bab charkoayteow ni, memang takleh kencing aku la. We've been testing in so many places, so far this one is the champion. Puas hati. Cumanya, kedai ni terlalu bising. Tak sesuai nak jadikan tempat meeting sebab everyone need to shout to talk to each other. 
Sebelum Boss IBM balik, encik Jack ajak try Pak Mat Western Cafe, area Bukit Minyak/Tengah. Tak ingat. Ni pun ramai orang recommend dalam fb. Selalu la keluar dalam feed. Kedainya sempoi aje. Kaunter tempat bayar aje nampak hispter. Tapi dining area buruk giler. Sini pun full house. Aku dengan budak-budak order chicken chop, encik Jack order set lamb chop with nasi goreng, Boss IBM order mix grill... Semua orang puas hati dengan makanan masing-masing. Sosnya tak manis. Yang ni yang susah nak cari ni. Coleslaw dia tak berapa best, aku buat lagi sedap tapi masih boleh dimaafkan. Fries dia perfectly fried, tak berminyak dan tak bau minyak recycle. 

Kedai Pak Mat ni ada buat delivery. Aku dah tanya area umah aku pun diorang hantar jugak, tapi minimum purchase about RM20 gitu la... Ok la kan. Umah aku dengan kawasan ni jauh jugak. Mak suka.. Macam ni la kalu nak bisnes. Jom sapot bisnes orang kita.
Adam takde sebab dia bad mood.

30 Januari... Happy birthday Boss IBM... Life dia baru nak bermula tahun ni... Ahahahah pecah rahsia pasal umur. Aku takde apa yang mampu beli... So I bake cake for her. Dia nak butter cake. Ok, kek Azie Kitchen aku buatkan. Tak pernah mengecewakan. Just use pure butter, and it'll turn out good. Trust me. Mak taat, dia guna cap Anchor, mak guna Anchor jugak. Nak beli Lurpak, nanti aku kaya sikit lah hahahaha...
Birthday girl intai birthday cake dia.
Masa aku baking-baking ni, Boss Ibm keje dari rumah. So, dia takleh nak tengok la apa aku buat. Bila dah tahap jiwa kacau takde mood nak keje tu dia curi tulang jugak masuk dapur ngintai apa orang buat.
Selalunya aku buat kek, aku separuhkan resepi sebab takde orang nak makan. Kali ni guna full recipe lah. Sebab Boss IBM akan bawak balik KL. Alaaaa lupa nak ambik gambar masa dia tengah kembang sempurna... Ingatkan perfect la sampai masak tu. Rupanya crack jugak kat tengah... Hari tu buat kek carrot Mat Gebu guna temperature yang sama, elok je masak tak crack. Lain kek, lain suhu, ok noted. 
Keji la sikit rupa kek butter ni. Nasib baik ada lebihan buah yang kitorang makan as dessert tadi. Boss IBM ambik tepek buat hiasan atas tu. Jangok la sikit nampak kek dia. Kemain kek harijadi ke-XX ni...
Nah. Santek tak Kak Tonnn???
Santek, santek jugak. By the time nak potong, nak kena kemas balik buah-buah tu. Ni hah rupa keratan rentas dia.. Gebu... Nasib baik jadi.. Or I'll spoil someone's XXth birthday mood!
Ada orang tu, busy bee lah dia buat kad harijadi ciklongnya... Birthday Mommy dia takde pun nak buat kemain macam ni. Jeles mak.
Hadoiii... Special sungguh birthday Boss IBM ni. Kena angkut bawak balik KL tepek kat fridge tuh. Takpun buh dalam frame. 
Sekolah dah nak bukak. Suruh Adam kapur kasut tapi adik yang sudahkan... Huh, Adam, Adam... Bila la nak berubah.