Encik Jack pesan suruh siap sebelum kul 3. Kul 3 we all kena jumpa lawyer untuk sign SNP umah tu. So aku masak awal, so that I can take time to eat slowly. Time crucial macam ni kena makan slow-slow. Tambahan pulak selera tengah gone with the wind. Kalu aku paksa laju-laju lepas tu dok nak termuntah pulak. Ini pun dok loya pusing-pusing sementara tunggu encik jack habis semayang Jumaat. Pening, pening.. Aku masak makaroni sup untuk diri sendiri ngan anakanda. Serius tak tahu nak masak apa. Anakanda pun tengah tak lalu makan jugak. Dia makan jugak la aku buat benda ni. Sebab dah lama tak makan kot.
Aku dok ralit tengok 2 Citarasa 1 Jiwa tuh, tetiba aku perasan dia makan sendiri. Dengan sudu la ofkos. Sruuup, sruuup dia dok hirup sup. Eh, bila masa anakanda pandai makan sendiri aku pun tatau. Senang hati sket tengok dia makan. Tak banyak pun takpe la. Tengok anak makan ni hati sedikit berbunga.
Lepas semayang Jumaat encik Jack terus balik umah. Huh, encik jack kalu bab rumah memang semangat. Aku cepat-cepat semayang, bersiap then terus turun ke carpark. Sib baik dah makan awal-awal. Tapi masuk je dalam keta, macam-macam perasaan la dok rasa. Loya, kepala pusing, perut bergelora (tapi tak sakit)... Ayo... Risau pulak takut ter'bueeekk' kat pejabat lawyer..
Kitorang tiba kat office lawyer awal dari masa yang dijanjikan. Office lengang takde clients. Anakanda macam biasa la ke sana sini macam umah sendiri. Sebelum pergi lagi encik jack dah risau nak letak kat mana budak ni sementara nak pergi sign tu. Kang dibuat onar kat pejabat orang terbalik kuang lingkup bisnes orang tak pasal-pasal. Tapi nak buat cemana kan, aku takde sedara dekat-dekat ni. Mak bapak jauh di mata. Orang lain buleh jugak drop anak kejap kat umah mak bapak yang dok dekat-dekat. Aku? Yilek, kena la bawak jugak. Nak tinggal pun, kat mana? Heret la sekali walau payah pun. No choice. Period.
Hmmm.. Lawyer kitorg ni nampak macam tak well informed aje. Asyik tersasul je cakap pasal bayaran. Nasib baik encik jack dah study dulu sebelum pergi. That lady lawyer asyik dok tersasul cakap kitorang kena bayar sendiri stamp duty la, yuran guaman la, etc. Padahal semua tuh kan bayar sekali harung. Dia cakap sorry, kerani dia tak inform pasal tu. Hmmmm... These things shouldn't be happen.
So, lepas bla-bla-bla kitorang disuruh sign kat tempat-tempat yang diberitahu. Aku as one of the Chargor memang kena sign tak sebanyak encik jack sebab dia as a chargor ngan pemohon loan. Pemohon loan lagi banyak nak kena sign dokumen. Masa aku ngan encik jack dok menyain tuh, sekali sekala aku jeling jugak perati anakanda dok buat apa. Takut la kan dok harass orang suka-suki. Hehe, aku tengok anakanda dok 'jual umah'.. Haha... Dia tarik brochure umah-umah yang ada kat ruang tamu tuh, pastu pegi promote kat setiap client yang sampai. Nak tersuka pulak aku tengok. Lantak la. As long as it's unharmful, just let him has his time doing whatever he wants.
Sign, sign, sign... Kejap-kejap aku curi pandang anakanda. Kali ni dia dok berbelit kat kerusi Receptionist. Sibuk je dok perati apa that lady buat. Ralit la dia menyibuk kat situ. Tapi tak kacau la orang tu buat keje. Agaknya that lady receptionist perasan kot anakanda dok usya dia, that lady kasi pensel yang siap bergorek tajam dengan used paper. Oh, bagai pucuk dicita ulam mendatang la. Senyum-senyum dia dapat apa yang diidam. Terus datang dekat aku ngan encik jack. 3 beranak dok menyain kat meja lawyer. Aku ngan encik jack sign nama, dia sign gambar tayar. Hihi..Lucu. I wish I can proof you with pictures. Tapi sangat sedey la. encik Jack tamau swap henpon. He chosed to be regret later! Skang aku rasa macam dah tempang. Nak berkarya pun takde mood. Cerita tanpa gambar rasanya bagai makanan tanpa garam. Huhu... He's so selfish.. Skang ni aku cerita je la. Gambar takde.
Back to the story. Aku siap sign dulu. Encik Jack memang kena sign berjuta-juta pages. Mengeluh dia lenguh tangan nak menyain tuh. Dia cakap, "Huh, lenguh jugak nak menyain nih. Kalu berbini sorang lagi nak kena beli umah sebijik lagi cemana la nak menyainnya ye"... Mudah je aku jawab, "Saper suruh berbini nye..."
Setel semua, perut mula rasa pedih semacam. Aku ajak encik jack pergi klinik. Tak tahan dah macam ni dah berbulan. So, kitorang singgah klinik panel encik jack dekat Tesco tuh. Doktor klinik panel ni memang goyang kaki. Bila patient masuk je, tanya ye sakit apa.Bila aku cakap gastrik, loya, tak boleh makan, dia just angguk-angguk check BP je. Pastu tanya aku mengandung ke tak. Dah. Keluar, tunggu ubat. Oooo.. Patut la doktor part time kaya-raya. Jumpa patient 3 minit je sorang. Lama kat dalam bilik tuh tunggu dia menulis prescription je.. Hehe.. Tak macam doktor-doktor HUSM.. Tanya macam crime interogations. Lepas itu, itu, lepas itu, itu... Sampai dia puas hati. Patut la doktor HUSM tak kaya. Woho.
Time aku tunggu ubat tuh, aku suruh encik jack bawak anakanda tunggu dalam keta. Masa encik jack ngan anakanda berlalu tuh, anakanda bising la cakap Yayayayayaya!! (tayar-sebelah klinik tuh kedai baiki motor). Ada sorang pakcik ni dok tunggu ubat sekali aku la. Dia dok perati la bila anak aku bising-bising sebut tayar tuh, dia tegur aku...
Pakcik: Anak tu dah boleh cakap belum?
Aku: (curious) Belum...
Pakcik:Sama macam anak pakcik ni la.. (sambil tunjuk kat anak pompuan dia 9 tahun). Dulu pakcik perasan masa umur dia setahun setengah dia babbling yang tak jelas. Macam anak tu la. (tunjuk kat Adam). Pastu umur 2 tahun still tak boleh cakap jugak.
Aku:Ooo...Ada bawak pergi terapi ke?
Pakcik: Ada, masa depa test bunyi loceng tuh, anak pakcik tak respon. Bila check telinga, gegendang telinga semua normal. Tapi saraf dalam telinga dia yang rosak.
Aku:Anak saya ni pun ada pergi terapi, buat jugak test bunyi loceng tuh.Tapi lulus. Telinga semua normal..
Pakcik: Ha ye lah.. Kadang-kadang budak-budak ni memang dia lambat bercakap, bukan sebab tak normal ke apa kan.. Anak pakcik ni skang belajar kat sekolah khas la. Bisu. Depa ajar cakap bahasa isyarat la.
....Our discussion was cut by the dispensary call.
Huhu... Macam-macam! Salut aku kat pakcik tuh. Sekali pandang je dia tahu problem anak aku. Simpati jugak kat pakcik tuh. Dah la anak dia pompuan. Muka jambu jugak. Tapi bisu. Hisy, Nauzubillah!!! Aku sedap hati sket sebab Adam lulus ujian loceng tu je. Harapnye memang dia lambat cakap sebab lambat la, bukan sebab apa-apa abnormalities.. Nauzubillah!
4 comments:
sup sayur ko tu teh.. gastrik mu tok baik2 lagi ko? lawa mu pokok2 di tepi jale itu.. perjalanan kita masih panjang tidak tahu bila akan dijemput oleh-Nya.
bleh save ke dok ni eh? tra jer la...
mcteh..r u ok??? risau lak..
nape tak upd lama nih..
tok bangun ko?pengsan ko?
let me sms yr hb -kakak-
jie: makarena sup la jie.nok pujuk anokanda ngan diri sendiri makei la nih. adam brehi la makei gonih.tu pun kalu buat jrg2.
mah:tuh buleh tuh.
Post a Comment