Tiap pagi Jumaat Puan Menteri ada kelas mengaji. Tengahari baru habis. So, arini Puan Menteri drop aku ngan encik Frodo kat Panji. Saje sesambil menghiburkan hati Cik Kama yang kesepian kat umah besar ni sesambil tu buleh makan sedap. Nasib baik Cik Kama ni rajin melayan kerenah aku. Air tangan cik Kama ni sama ngan air tangan arwah nenda aku. Sebab arwah nenda aku kasi kursus masakan intensif kat dia semasa hayat arwah. Memang lulus bergaya la masakan Cik Kama ni. Tapi siapakah Cik Kama yang aku sebut-sebut ni?
Cik Kama ni dulu maid Indon my late grandma. Kerja memang bagus. Multitasking. Jenis tak banyak kerenah. Turut je semua kerenah arwah nenda aku. Semua orang salut dengan Cik Kama ni. Sebab segarang-garang arwah nenda aku ni buleh jadi cool sejak dok lama dengan Cik Kama ni. Lama-lama, yang garang bertukar menjadi sayang. 8 tahun Cik Kama sempat keje ngan arwah nenda. Cik Kama ni balu anak sorang. Anak dia ada kat Indon sana dalam jagaan keluarga. Menjelang tahun-tahun terkahir hayat nenda aku, dia dok kenenkan Cik Kama dengan keluarga angkat kitorang, si Mahadi ni. Sayang sangat takut Cik Kama nak balik Indon. Kalu Cik Kama balik, sapa nak diharapkan untuk jaga rumah agam ni lepas kematian arwah? Memang arwah nenda aku dah letakkan kepercayaan dia kat Cik Kama. Kunci peti besi pun kasi Cik Kama jaga agaknya.
Okay citer pasal si Mahadi pulak. Dah lama dah si Mahadi dok kat umah agam ni. Sebab arwah nenda aku nak biar ada orang laki kat umah tu. Kang jadi apa-apa senang. Si Mahadi ni ada la kejenya sendiri. Dia just 'pinjamkan' body dia kat umah ni. Kadang-kadang time tak keje, dia jadi supir arwah nenda, kadang-kdang jadi mr handyman... Ikut apa arwah nenda suruh la. Si Mahadi ni pun multitasking jugak. Yang paling penting, bujang lapok. Haha..
Arwah nenda aku berkenan sangat-sangat la nak jodohkan diorang berdua. Kalu diorang setuju kawin, senang la hati arwah sebab segala harta yang nak ditinggalkan dah ada penjaga yang boleh dipercayai. Tiap-tiap hari arwah nenda aku merayu kat Cik Kama suruh kawin ngan Mahadi. Cik Kama time tu baru je kematian suami dia kat Indon, ofkos la tak nak lagi. Arwah nenda aku siap nangis-nangis pujuk Cik Kama suruh setuju. Tiap malam (arwah nenda santap dalam bilik je sebab uzur nak keluar kat keluar) arwah akan suruh Cik Kama layan makan minum, temankan Mahadi makan. Ececeh! Baek punya cucuk siot. Saje je nak semaikan benih-benih cinta anta Kama & Mahadi. Kadang-kadang arwah akan suruh Kama pergi pasar shopping dengan Mahadi. Pokok pangkalnya ada je la trick arwah nak satukan diorang.
Yang dua orang ni pulak, mula-mula sesama tak rela. Kononnya givap dan nak pura-pura bercinta depan orang. 4 tahun diorang 'bercinta' dalam diam. Mula-mula main-main sebab nak sedapkan hati arwah nenda, but lama-lama in love betul-betul. Haha... Main lagi! So, tahun lepas after raya diorang nikah. Kisah bibik bertukar Cinderella kan? -And they live happily ever after.....
![]() |
| Gambar curi dari fb mak tiri. |
Aku kira Cik Kama cukup bertuah. Arwah nenda perturunkan macam-macam ilmu kat dia. Segala mengenai arwah & keluarga dia tahu. Aku ni cucu sendiri pun tak tahu sebanyak dia. Hoho.. Malu!
So, skang ni Cik Kama selalu ajak aku pergi makan kat umah besar ni. Dia pun boring giler dok umah besar sorang-sorang time Mahadi keje. Aku pergi tu sedikit sebanyak hilang sket kebosanan dia. Aku tak kisah, janji ada orang nak jamu perut ni. Hehe.. Air tangan cik Kama pulak memang kena dengan tekak aku. Tengoklah pulak sape sifu dia. Hehe..
Sepanjang nak tunggu Puan Menteri abis kelas tu, memang boring jugak la aku kat umah besar ni. Encik Frodo lagi la. Tadi dah bawak beskal ngan toys siap-siap. Pun bosan jugak dia takde kawan nak main. Agaknya kesian tengok encik Frodo bosan ni, Cik Kama pergi ajak budak-budak kat seberang jalan datang main ngan encik Frodo. Hoho.. Datang la 3 beradik main ngan dia... Tiga-tiga hingus meleleh, sorang tak pakai selipar, sorang ada skebis, sorang ada kudis... Hayo.... Ikutkan, memang berat hati nak kasi diorang main sama-sama. Tapi bila tengok encik Frodo sangat hepi ada kawan, aku pendamkan saja.
Aku bukan cerewet nak tentukan sapa layak, sapa tak layak main ngan anak aku. Tapi aku ada hygiene issu sket. Tengok la tahap antibodi anak aku tu cemana. Mudah benar nak terjangkit. Aku takut jangkit kat anak aku je. Nak-nak pulak budak ni bukan senang makan ubat. Prevention is always better than cure kan. So, aku tengok je la diorang main dengan pandangan yang berbulu. Kalu buleh aku tak nak ada skin contact antara diorang. Boleh? Apapun aku memang salut ngan anak orang kampung ni. Tahan panas, tahan hujan, tahan tanah. Okey jugak aku tengok diorang main tengah panas dengan tak pakai seliparnya. Kalu anak aku, cepat je nak suruh masuk dalam umah. Memang hardcore la bebudak kampung ni.
Menjelang tengahari, hari makin panas. Aku panggil semua budak main dalam umah. Ya Allah, bila dok dalam umah macam tak terkawal pulak jadinya. Sebelum ada apa-apa perhiasan yang rosak, aku suruh Cik Kama pulangkan budak-budak tu. Kang tak pasal-pasal pulak nak kena ganti perkakas rumah ni. Lepas budak-budak tu balik, lega la aku. Cepat-cepat basuh kaki tangan encik Frodo. Geli la pulak tengok anak sendiri kotor camni. Haha.. Aku rasa takde la seteruk Howie Mandel dengan penyakit OCDnya.. But I'm still a germ phobia!

No comments:
Post a Comment