Kisahnya hari ni kitorang ke Kuala Terengganu. Aku mengajak MIL beli keropok dekat-dekat Kuala Besut ni je. Sekali, Mem Besar ajak anak-beranak semua pegi beli keropok hala ke Kuala Terengganu terus. Alang-alang tu makan angin la kat Batu Buruk. Beli keropoknya kat Mengabang Tapah, tapi saje je la lajak ke Batu Buruk bikin trip anak beranak.
Wah beraya kat pantai, I likeeee!!!! Cuaca panas berdenting, how perfect is that. Sampai je kat pantai, terus nampak buaian ala Gili Trawangan ni. Elok je keta masuk parking, semua mak-mak meloncat keluar kereta nak bergambar kat buai. Ngam sangat lah dengan semua buai tengah kosong. Adoi lawak sungguh, keluar keta semua meluru ke buai nak cop port memasing.
Jadi lah nak. Mak mu ni nak sangat pegi Gili tapi macam payah benar je nak ke sana nak kena naik itu ini bak kata kakak ipar. Kalu pegi dengan budak, bikin trip lagi stress! Kita layan Gili kat sini je lah wahai anak-anak. Kitorang bergambar bertiga aje. Adam entah jadi anak sape kalu dengan The Ramlis dia akan berkepit dengan sepupu-sepupu dia je lah. Ajak bergambar sama pun dia jual mahal. Huh.
Here I am. Selekeh as ever. Tudung lawa ihsan kakak ipar, bini Nik Pareh. Tengkiu ailebiu! Alahai segan pulak orang asyik bagi gift kat kita. Kita pulak tak reti nak shopping-shopping kat orang takut orang tak berkenan citarasa kita. Takpe lah, aku doakan yang baik-baik kat si pemberi ni.. Moga-moga Allah makbulkan doa aku pasal dia. Hehe... Rahsia.
Benci betul kalu selfi macam ni tengah-tengah panas ceng, mesti hidung tercongek macam ni menampakkan betapa besarnya hidung aku. Macam tak kempis-kempis je hidung yang kembang masa pregnant kat Zaraa dulu. Kembalikan hidung mancungkuuuuuu~~~~~~~
Adat budak-budak bila dah ramai, bila sorang nak main layang-layang, kena la belikan untuk semua. Takpe la kasi chan anak-anak. Kalu tak peluang macam ni, bila lagi nak main. Penjaja pun, time cuti macam ni sedapnya letak harga kaw-kaw. Layang-layang bodo camni pun RM10. Pejam mata je lah demi kebahagiaan anak-anak.
Penat cik Kak kau ni main layang-layang dia. Asyik nak jatuh aje. Dia jugak yang pilih design tak aerodinamik ni. Layang-layang orang lain senang sikit nak naik. Nuha rilek je, berdiri tegak jari pegang je benang tak gerak papepun. Tapi layang-layang dia naik tak turun-turun jugak.
Lama jugak kitorang lepak kat pantai tu. Semayang siap-siap dekat nak Asar baru balik. Puas hati semorang bergembira hari ni. Heran aku bebudak ni, kat pantai tu main bagai nak rak, balik umah sambung main lagi. Korang ni tak reti nak penat ke hah.








No comments:
Post a Comment